چکیده:
در این تحقیق که به صورت آزمایشی صورت گرفت تأثیر آموزش مهارت های مدیریت زمان بر کاهش اهمالکاری و عملکرد تحصیلی به مهک آزمایش گذاشته شد. دانشجویان کارشناسی ارشد روانشناسی نیمه حضوری دانشگاه علامه که در سال تحصیلی 90-1389 مشغول تحصیل بودند جامعه آماری تحقیق را تشکیل داده اند در همین رابطه جهت شناسایی میزان شیوع اهمالکاری تحصیلی در دانشجویان مذکور ابتدا 200 نفر به شکل تصادفی انتخاب و پس از تحلیل مقدماتی داده ها 63 نفر آنان به عنوان دانشجوی اهمالکار شناسایی و از بین این تعداد 30 نفر به شکل تصادفی طبقه ای نسبی انتخاب و به گروه آزمایشی و کنترل تقسیم و گروه آزمایش در معرض 10 جلسه آموزشی مهارت های مدیریت زمان قرار گرفتند و جهت جمع آوری داده ها از مقیاس اهمالکاری سولومون و مقیاس عملکرد تحری، تعیین اولویت و رعایت آنها (سروش، 1389)
مدیریت زمان به عنوان یک راهبرد پیش بینی کننده ای است که می تواند دانشجویان را در استفاده از فرآیندهای خود تنظیمی برانگیزد می توان آنرا به عنوان یک نتیجه عملکردی در نظر گرفت که دانشجویان می توانند از آن برای تنظیم یادگیری جاری و آینده و عملکرد تحصیلی خود استفاده کنند. (سروش، 1389)
اهمالکاری تحصیلی از زیر عناوین اهمالکاریست که به معنای به تاخیر انداختن تکالیف تحصیلی بدون هیچ دلیل موجه می باشد.(سولومون ،2008)
خودکارآمدی تحصیلی عبارت است از: توانایی تصوری شخص برای کسب نتایج مطلوب تحصیلی (بندورا، 1997)
انگیزش عبارت از آرزو برای پیشی گرفتن در یک رفتار ویژه که آن رفتار ویژه بصورت ملاک و معیار درآمده باشد.(کورمن ،2008)
تعاریف عملیاتی
اهمالکاری تحصیلی نمره ای است که فرد در آزمون سولومون بدست می آورد، فردی که در آزمون اهمالکاری از بقیه نمره بالاتری بگیرد به عنوان اهمالکار شناخته می شود (علی مدد، 1388).
مهارت های مدیریت زمان میزان تغییراتی است که انتظار می رود فرد اهمالکار پس از طی مراحل آموزشی ده گانه (در هفته 2 جلسه 2 ساعته) بدست می آورد و آنها را به منظور کاهش اهمالکاری تحصیلی در عمل نشان می دهد (دهقانی، 1387).
عملکرد تحصیلی: معلومات یا مهارت های اکتسابی یا عمومی و یا خصوصی در موضوع درسی است که معمولاً به وسیله ی آزمایش ها یا نشانه ها یا هر دو که اساتید برای دانشجویان وضع می کند اندازه گیری می شود.
فصل دوم
ادبیات و پیشینه تحقیق
از آنجائیکه در تحقیقات قبلی آموزش مدیریت زمان در زمینه اهمالکاری و عملکرد تحصیلی کمتر مورد توجه پژوهشگران بوده و در دامن کشور فقر اطلاعت وجود دارد و از طرفی شواهد تحقیقات نسبتاً کمتری پیرامون اهمالکاری تحصیلی صورت گرفته لذا در این تحقیق تلاش شده است که با مطالعه ویژگی ها و خصوصیات افراد اهمالکاری و نیز شناسایی نقاط قوت و ضعف آنها در زمینه مدیریت زمان این عمل به شکل تجربی و آزمایشی مورد بررسی و مطالعه قرار گیرد تا مقدمه ای برای تایید و حمایت از دیدگاه مدیریت زمان باشد لازم به ذکر است که بیشتر تحقیقات انجام شده قبلی در زمینه مدیریت زمان صرفاً از نوع مطالعات توصیفی و همبستگی بوده و صاحبنظران در این رابطه تحقیقات تجربی کمتری انجام داده اند به عبارت دیگر نتایج تحقیقات قبلی از این نظر که بیشتر جنبه نظری بوده و بیشتر روی کارکنان انجام شده اند تا دانش آموزان و یا دانشجویان لذا تحقیق جاری در نوع خود می تواند این خلاء را پر کرده و گوشه ای از ابهامات موجود را در این زمینه روشن کند و به علم بشر بیافزاید. قطعاً نتایج این تحقیق علاوه بر تکمیل مطالعات گذشته و روشن شدن ابعاد مسئله و گسترش دانش درباره متغیرهای سه گانه مورد بررسی زمینه تحقیقات بعدی را فراهم کرده و ضمن انتقاد از رویکردهای قبلی، آموزش مدیریت زمان در کاهش این اهمالکاری تحصیلی و افزایش عملکرد تحصیلی را به شکل تجربی مورد بررسی قرار داده است در نتیجه محقق تلاش کرده است که هم دانش موجود در زمینه آموزش مدیریت زمان را افزایش دهد و هم روش های مناسب آموزش چنین مهارت هایی را به صورت عملی برای رفع رفتارها و عادت های نا مناسب (بویژه اهمالکاری تحصیلی) را فراهم کند. اینک به توضیحات بخش های مهم این پژوهش می پردازیم.
مقدمه
در قرن 21 به دلیل تنوع گسترده محیط و تغییرات مداوم، مدیریت موثر فردی و سازمانی با چالش های فراوانی روبرو شده است. در چنین شرایطی سرعت عمل نقش تعیین کننده ای در کارایی و اثر بخشی فردی یافته است. لحظه ای غفلت و اهمالکاری صدمات بسیاری بر آنها وارد می سازد استفاده درست از زمان و انجام کارها در موعد مقرر یک اندام فریست. مطلب بسیار مهمی که در بسیاری از زمان ها فراموش می شود و اثرهای نا مطلوب بر جای می گذارد.
زمان از منابع کمیاب و بی نظیری است که استفاده مؤثر و اثر بخش از آن ضرورتی اجتناب ناپذیر برای موفقیت در کار و زندگی محسوب می شود (استروتون11 ، 2001 نقل از مجیدی 1388)
استروتون اعتقاد دارد از دیدگاه فردی کسانی که قدرت زمان و چگونگی سازماندهی و استفاده از آن را می دانند بسیار موفق تر از افراد گیجی هستند که همیشه از تنگی وقت می نالند.
مدیریت زمان و بهره وری بهینه از وقت به ما امکان می دهد که خلاقیت دانشجویان را به خدمت بگیریم تا ضمن نجات از استرس های کسالت بار روزمره مدیریتی موفق اعمال کنیم در ارتباط با زمان و تعریف آن دیدگاه های نظری متفاوتی وجود دارد که به بیان آنها می پردازیم.
دیدگاه نظری عرفا و فلاسفه:
عرفا و فلاسفه دور یک تعریفی از زمان مطرح کرده اند لازم نیست به زمان فکر کنیم و تعریفی از آن داشته باشیم. همین که آن را احساس کنیم کافی است البته امروزه روی یک تعریف از زمان کار می کنند طبق این تعریف، زمان عبارت است از وسیله اندازه گیری فعالیت (رحیمی 1381)
عرفا نیز به واسطه ماهیت ابزار شناختی خود یعنی دل از زبان نمادین استفاده می کنند و زمان را دارای جنبه درونی می دانند و از آن با اصطلاحاتی مانند وقت آن دم، یاد می کنند. عرفا وقت خوش عارفانه را نوعی بی دقتی و رها شدن عارف از سیطره زمان و مکان می دانند (روبرت12 2001)
این اسلام نیز اهمیت زمان را مورد تأیید قرار داده چنان که امام صادق (ع) می فرماید:
من استوی یوماً فهو معجون
باید هر روز نسبت به روز قبل بهتر باشیم
دیدگاه نظری جامعه شناسان: نظام ارزشی هر فرد تحت تأثیر باورهای اوست و باورهای هر انسانی برخاسته از فرهنگی است که در آن رشد و نمو کرده، نوع نگاه فرهنگ و افراد جامعه به زمان بر نحوه استفاده و عملکرد افرادیکه در چارچوب ارزش های آن قرار دارند تأثیر می گذارد زمان و نوع استفاده از آن یکی از عناصر و معیارهایی که از طریق آن می توان درباره کارآمد بودن قدرت یک فرهنگ در زمینه بالندگی و خلاقیت افراد آن قضاوت کرد (بوریس13 و مورگان14 ، 2002 نقل از مجیدی 1384)
رابینز یکی از صاحب نظران مدیریت است که به او نوع زمان اعتقاد دارد یکی زمان غیر قابل کنترل و دیگر زمان قالب کنترل بسیاری از پیشنهادهای مطرح شده برای مدیریت زمان مربوط به استفاده از زمان قابل کنترل است زیرا بخش کنترل پذیر وقت آدمی قابل مدیریت کردن است (رابینز15، 2005 نقل از قائدی 1389)
او می گوید: بیشتر مدیران نمی توانند تمام وقتشان را کنترل کنند آنها پیوسته و روزمره به بحران های ناگهانی واکنش نشان می دهند وقت عمده مدیران صرف پاسخ گویی به درخواست ها و تقاضاها و هم چنین توجه به مسایل و مشکلاتی می شود که دیگران ایجاد کرده اند این نوع زمان را نمی توان کنترل و مدیریت کرد (قائدی 1389)
الک مکنزی در مقاله ای تحت عنوان مدیریت زمان از اصل درباره اصول مدیریت به طور اعم و مدیریت زمان به طور اخص صحبت می کند وی عنوان می کند بیشتر مدیران و دانشجویان ما اصول مدیریت زمان را نمی دانند یک اصل مهم که نه تنها در مدیریت زمان بلکه به طور کلی در مدیریت به معنای عام باید مد نظر باشد پرهیز از واقع گرایی و مطلق نگری است هر قدر هم که افراد در اجرای کار دقت و ارزش به خرج دهند نتیجه صددرصد حاصل نخواهد شد بنابراین مدیر باید به جای وسواس داشتن وظایفی را که بر عهده دارد تنها در حد خواسته شده و استاندارد انجام دهد.
در واقع جوهر مدیریت زمان این است که بهترین اوقات خود را صرف مهم ترین کارها کنید تا به بیشترین نتایج مطلوب برسید (مکنزی16 2006 نقل از هاشمی 1390)
مکنزی می گوید: هر کس تلاش بیشتری به عمل آورد می تواند روزانه 2 ساعت وقت صرفه جویی کند یعنی 10 ساعت در هفته هر ماه یک هفته و هر سال 12 هفته زمان اضافه دارید و در طول یک سال هر فرد می تواند سه ماه وقت کار اضافه داشته باشد (خاکی، 1388)
مکنزی در جای دیگر می گوید ارزش واقعی مدیریت زمان عبارت است از: ارتقای تمامی ابعاد زندگی، ارمغان مدیریت زمان برای ما زمان بیشتر نیست بلکه زندگی بهتر است. (نجف بیکی ، 1381)
میلر17 (2001) و دیلون18 (2001) زمان تنها منبعی است که به محض دستیابی به آن می باید مصرف شود و آهنگ مصرف آن هم ثابت است.
6 ثانیه در هر دقیقه و هشت دقیقه در هر ساعت مقدار زمانی که در اختیار ماست قابل کنترل نیست و ما فقط می توانیم نحوه استفاده از آنرا کنترل کنیم.
لوتارسی ورت19 می گوید : مدیریت زمان روشهای نوینی را به ما نشان می دهد تا دیدگاه بهتری به کارهای وابسته به یکدیگر و اولویت ها بدست آوریم فرصت های بیشتری برای خلاق بودن ایجاد کنیم تا به جای منفعل بودن مبتکر باشیم با فشارهای روحی و استرس دست و پنجه نرم کنیم آنرا کاهش دهیم و از آن اجتناب ورزیم اوقات فراغت بیشتری به دست آوریم وقت بیشتری برای خانواده داشته باشیم با ثبات قدم و به طور منظم به اهدافمان دست یابیم و در نتیجه زندگی ما معنادار و دارای سمت و سو شود (لوتای20، 2003 نقل از نجف بیکی، 1382)
مدیریت زمان و تعریف آن
مدیریت زمان در اواخر دهه 1950 توسط ماکان مطرح گردید. این روش شامل فنونی برای تعیین اهداف کوتاه مدت، چگونگی تبدیل ابن اهداف به وظایف و فعالیت ها برای اجرای سریع تر آن ها، چگونگی برنامه ریزی و اولویت بندی کردن کارهای روزانه و چگونگی جلوگیری از وقفه کاری که محدودیت در انجام وظایف ایجاد می کند، می باشد.
چرخه مدیریت زمان
برای اینکه نظام مدیریت زمان تحقق پیدا کند یکی از بهترین انتخاب ها استفاده از نظام چرخه ای مدیریت زمان بویژه در ابتدای شروع سال تحصیلی پوسه21 (2003)است.وی در خصوص اهمیت چرخه مدیریت زمان معتقد است که نظام های مدیریت زمان به علت اینکه زائیده کمال گرایی و انتظارات غیر واقعی است شکست می خورند.
مراحل مدیریت زمان: 1- تنظیم اهداف شغلی- شخصی و اهداف رشد خود (لگورت22 و کاکس23 ، 2002 نقل از حاتمی 1391) در اهمیت گزینش هدف استریکتز24 و گالیجی25 به این نتیجه رسیدند طی مطالعه ای (2001) که هدف گزینی الگوی کاری را سازمان می دهد و آنهایی که هدف گزینی دارند مداخلات شناختی کمتری را گزارش می دهند. ترسیم جهت یابی زمان و رشد اگاهی افراد به منظور صرف زمان دومین مرحله این نظام است طرح و برنامه سومین مرحله که شامل لیست برنامه های هفتگی ، ماهانه و برنامه های طولانی مدت است. لیست کردن کارها می توانند مهم باشد زیرا نیازی به یادآوری ندارد اولویت بندی تکالیف نیز کمک می کند کارهای مهم را به انجام برسانیم و از انجام آنها احساس رضایت دهیم (رابینسونز26، 2003 نقل از حاتمی 1391)
نظارت بر اعمال خود 4 مرحله دارد: الف- خود نظارتی شامل توجه به اینکه چگونه بخوبی برنامه را اجرا کنیم، چگونه برنامه ریزی کرده ایم، چگونه حوادث را پیش بینی کنیم، تعبیر در زمان و تنظیم آن 5 مرحله است در این مرحله قبل از اینکه چرخه جدیدی را برای هدف گزینی شروع کنید به تعمیم و تعبیر زمان بپردازید.
فرایند مدیریت

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   دانلود پایان نامه با موضوع هوش هیجانی، تصمیم گیری، توانایی ها، پذیرش خود
دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید