املاح در ورزش پرورش اندام | چاقی

مجموعه: زیبایی اندام

 

 

 

 

کلسیم نقشی اساسی در انقباضات عضلانی داره. طوری که کاهش سطح اون در خون، به ایجادحالات اسپاسمای عضلانی(گرفتگیا) می انجامد و فعالیت ورزشی رو غیرممکن می سازه.

 

کلسیم

 

مواد معدنی از مواد مغذی و لازم واسه فعالیتای بدن بوده و حدود ۴ تا ۵ درصد از کل وزن بدن رو به خود اختصاص می بدن.

 

حدود نصف درصد فوق رو عنصر کلسیم به خود اختصاص می دهد که نقش اساسی در بافت استخوانی داره.

 

هر کدوم از مواد معدنی دارای نقشی اختصاصی بوده و وجود خیلی از این ترکیبات واسه فعالیت آنزیمای جورواجور لازمه.

 

کلسیم

 

کلسیم فراوون ترین عنصر معدنی بدنه و حدود ۱ تا ۲ درصد کل توده بدن رو تشکیل می دهد. ۹۹ درصد کلسیم بدن در بافت استخوانی و دندونا و درصد کمی از اون در بافتای نرمی مثل کبد، کلیه و … قرار داره.

 

کلسیم واسه رشد، بازسازی و بازسازی بافتای بدن لازمه.

 

کلسیم در انتقال پیامای عصبی، کارکرد بافت عضلانی، کاهش خستگی بدن پس از کار و فعالیت، کارکرد درست قلب و تنظیم ضربان قلب، تنظیم و تحریک ترشح هورمونا، تنظیم کارکرد و اثر هورمونا روی گیرنده ها، نقش اساسی داره. بدون کلسیم کلیه این اعمال دچار مشکل می شن.

 

علاوه بر این کلسیم نقشی اساسی در انقباضات عضلانی داره. طوری که کاهش سطح اون در خون، به ایجاد حالات اسپاسمای عضلانی(گرفتگیا) می انجامد و فعالیت ورزشی رو غیرممکن می سازه.

 

کلسیم در خیلی از ترکیبات غذایی هست و در برنامه غذایی عادی حدود ۲۰ درصد از کلسیم دریافتی جذب می شه. بر این پایه تو یه برنامه غذایی روزانه، نباید از مصرف غذاهایی که محتوای کلسیم اونا بالاست و جذب اونم به راه مطلوبی صورت می گیرد، غافل شد. مهم ترین این ترکیبات، گروه غذایی شیر و لبنیات می باشن.

 

شکلای جور واجور آجیل های خام به خصوص بادام و از غلات، لوبیا و شکلای جور واجور نون، منابع خوبی از کلسیم هستن.

 

کمبود کلسیم باعث پوکی و تحلیل استخونا می شه که اول به صورت ناچیز و نامحسوسه و در آخر پیشرفت می کنه. این تحلیل بافت استخوانی توانایی حرکتی فرد رو شدیدا کاهش می دهد و سطح تمرینات ورزشی ایشون رو با افت شدید مواجه می کنه.

 

نیاز در ورزش

 

تحقیقات بیان کننده اون هستش که ورزشکاران در هر دو جنس، بافت استخوانی بیشتری در مقایسه با افراد دارای فعالیت کمتر و ساکن دارن.

 

دریافت کلسیم و ورزش هر دو موجب افزایش بافت استخوانی می گردند. در کودکان، اثر هر کدوم از این دو(کلسیم و ورزش) از اثر دیگری جداگونه می باشه.

 

با اینکه بعضی تحقیقات روی زنان و مردان ورزشکار بیان کننده اون هستش که دریافت کلسیم به اندازه بیشتر از ۱۰۰۰ میلی گرم در روز موجب افزایش اثرات به درد بخور ورزش بر تراکم استخوانی می شه. بر این پایه دریافت کلسیم و ورزش هر دو به طور جداگونه و یا به همراه همدیگه موجب افزایش تراکم استخون می گردند. دریافت کم کلسیم به مدت طولانی، دلیلی مضر بر کارکرد ورزشی می باشه.

 

کمبود کلسیم باعث پوکی و تحلیل استخونا می شه که اول به صورت

 

ناچیز و نامحسوسه و در آخر پیشرفت می کنه. این تحلیل بافت

 

استخوانی توانایی حرکتی فرد رو شدیدا کاهش می دهد و سطح تمرینات ورزشی ایشون رو با افت شدید مواجه می کنه

 

کمبود کلسیم با اثر بر تراکم استخون و هم انقباض عضلانی، موجب مشکل در کارکرد ورزشکار می شه. این در حالیه که حدود ۷۵ درصد افراد میانسال مخصوصا زنان، کمتر از حد پیشنهاد شده کلسیم دریافت می کنن. استروژن هم از دیگر عوامل موثر بر بافت استخوانیه. زنائی که در دوران باروری(قبل از یائسگی) مبادرت به ورزش با شدت زیاد می کنن و چربی بدن خود رو کاهش می بدن؛ معمولا دارای آمنوره می شن.

 

در این حالت(ابتلای فرد به آمنوره) ترشح هورمون استروژن کمتر از حد نرماله. به خاطر همین آمنوره ورزشی بیشتر با کم شدن تراکم استخوانی یا کاهش املاح استخون، مخصوصا در ستون مهرها و استخون لگن همراه س.

 

بر این پایه شکستگیای استخوانی و آسیبای عضلانی در ورزشکاران گرفتار به آمنوره شایع تره و زنان آمنوریک در سنین پایین تری به استئوپروز گرفتار می گردن.

 

معمولا مریضیایی مثل بی اشتهایی عصبی و دچار شدن به حالات آمنوریک در بین زنائی که در رشته های ورزشی مثل پرورش اندام فعالیت می کنن و یا قصد رسیدن به محدوده وزنی پایین تری رو دارن؛ بیشتر مشاهده می شه. هم اینکه تراکم استخوانی کم ستون مهرها در مردان ورزشکار دارای کمبود تستوسترون دیده شده.

 

زنان جوون ورزشکاری که دریافت انرژی خود رو محدود می کنن، هم به دلیل دریافت کم لبنیات، در خطر دریافت کم کلسیم قرار دارن. از اون جا که مهم ترین منبع غذایی کلسیم در افراد جوون و سالم فرآورده های لبنی می باشه، محدود کردن دریافت این فرآورده ها معمولا با کم شدن دریافت کلسیم همراه می شه.

 

در قسمت بعد، آهن رو مورد بررسی قرار میدیم.

.

منبع :

این نوشته در سلامتی فرستاده شده.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *