امان از بوی بد جوراب! | بیماری

امان از بوی بد جوراب!

در هر پا هزاران غده ترشح کننده عرق هست که ترشح اونا خصوصا در روزای گرم سال بیشتر می شه. تا وقتی که شستشوی روزانه پاها خصوصا لای انگشتان به درستی انجام شه، تعریق دردسرساز نیس، اما در صورت نبود رعایت بهداشت پا، بوی بد پا ایجاد می شه.

بدیش اینه بوی بد پا از جمله مواردیه که در اینجور مکانای بسته ای می تونه بسیار آزاردهنده و خارج از تحمل باشه، اما سوال اینجاس که دلیل بوی بد پا چیه؟ واسه رفع اون چیکار باید کرد؟ هنگام حضور در اماکن مقدسی چون مساجد، زیارتگاها و نمازخانها بهتره چه نکاتی رو رعایت کنیم؟

 

دلایل بوی بد پا

در هر پا هزاران غده ترشح کننده عرق هست که ترشح اونا خصوصا در روزای گرم سال بیشتر می شه. معمولا این ترشحات بی بو و شامل ترکیباتی چون چربی و پروتئین هستن و کارکرد اصلی اونا کمک به تهویه مناسب و ثابت نگهداشتن دمای این عضو تا بیشترین حد ۳۷ درجه سانتیگراده.

تا وقتی که شستشوی روزانه پاها خصوصا لای انگشتان به درستی انجام شه، تعریق دردسرساز نیس، اما در صورت نبود رعایت بهداشت پا، عرق به مدت طولانی تری روی سطح پوست باقی مونده و باکتری و قارچایی که روی سلولای زاید و قدیمی پوست زندگی می کنن از ترکیبات اولیه موجود در عرق تغذیه و در اثر عکس العملای شیمیایی، بوی تند و زننده ای رو به وجود می یارن. حال اگه شما با همین پای آلوده از جوراب استفاده کنین، این موجودات ذره بینی از پوست پا جدا شده و در جوراب باقی مونده و به ایجاد بوی نامطبوع منجر می شن.

 

چیکار باید کرد؟

۱- همیشه بدون این دست اون دست کردن بعد از ورود به خونه پاها خصوصا لای انگشتان رو با آب و صابون بشورید و خوب خشک کنین. باقی موندن رطوبت در لای انگشتان پا می تونه محیط مناسبی واسه فعالیت دوباره باکتریا جفت و جور سازه. شستشوی پاها با آب خالی بی فایده س، چراکه آب نمی تونه ترکیبات بوی حاصله از قارچا و باکتریا رو از سطح پوست پاک کنه. بهتره همزمان با شستشوی پا، جورابا رو هم شسته و زیر نور مستقیم آفتاب خشک کنین.

 

۲- تلاش کنین کفش هاتون رو در هوای آزاد بذارین تا داخل اون خشک شه. هفته ای یه بار کفی کفشا رو بشورید و واسه حضور در اماکن مقدس از کفشای چرم منفذدار یا صندل (دمپایی) استفاده کنین تا هوای داخل کفش قابل جابه جا شدن باشه. کفشای و جورابای پلاستیکی می تونن تعریق رو زیاد کنن و موجب برگشت مریضی های قارچی شن.

 

۳- در هوای گرم بعضی افراد در اماکن عمومی از پوشیدن جوراب دوری می کنن. با اینکه این کار امکان تبادلات هوا و دما رو در این عضو بیشتر کرده و باعث ایجاد آرامش می شه، اما خوبه بدونین به کار گیری جوراب تمیز مانع ایجاد بوی نامطبوع پا و هم اینکه کفشا شده و از همه مهم تر از نفوذ خیلی از آلودگیای میکروبی به این عضو که درمان اون ممکنه چند سال به طول انجامد پیشگیری می کنه. جورابای نخی، سفید و تمیز، گزینه مناسبی واسه تهویه مناسب و کاهش دمای پا حساب می شن.

در صورت آلودگی پا یا کثیفی جوراب، هیچوقت از اسپریای خوشبوکننده استفاده نکنین، چراکه بوی ترکیبی حاصله بسیار آزاردهنده تر می شه

۴ ـ در محیطایی چون مساجد و زیارتگاها که افراد زیادی تردد می کنن، با پای برهنه راه نرید. زگیل کف پا، قارچ زیر ناخن و لای انگشتان، ترک و زخم پاشنه پاها و خارش انگشتان از جمله مریضیای شایعی هستن که خیلی راحت در اثر تماس پای برهنه با سطوحی که قبلا پاهای آلوده اونا رو لمس کردن، منتقل می شن. علائم دچار شدن به زگیل کف پا، ایجاد یه توده سفید یا قهوه ای در کف پا هستش که بسیار دردناک، مسری و عفونیه و به سختی درمان می شه. قارچ زیر ناخن باعث تغییر رنگ ناخن به رنگ زرد یا قهوه ای روشن شده و ناخن رو شاخی و کلفت می کنه. زخم پاشنه پا می تونه یه عفونت قارچی باشه و موجب ترک پا و دردناک شدن این ناحیه شه. مریضی خارش انگشتان هم در اثر آلوده شدن پاها انگار قارچه که منتهی به قرمزی، پوسته ریزی، ترک خوردن و بعضی وقتا خشکی بین انگشتان شده و بعضی وقتا با نشونه هایی چون زخم و تاول به کف پا هم سرایت می کنه. در اثر پوشیدن کفشای کهنه و کثیف ممکنه این مریضی از راه باکتریا هم عفونی شه.

 

۵ ـ افراد گرفتار به دیابت باید در مکانای عمومی از جورابای مناسب با کفی کلفت استفاده کنن. این جورابا می تونن تا حدود خیلی از آلودگی، خراشیدگی و بریدگی پا جلوگیری و مراقبت کنن.

 

۶ ـ اگه فعالیت جسمی طولانی داشتین و طی روز موفق به شستشوی پاها و تعویض جوراب هاتون نشدین، قبل از ورود به داخل مسجد، زیارتگاه یا نمازخانه محل کار خود، پاها خصوصا لای انگشتان رو با آب و صابون بشورید و خوب خشک کنین و از وارد کردن پای خیس به داخل کفش دوری کنین، چراکه این کار علاوه بر مرطوب کردن لایه های داخلی کفش و افزایش رشد باکتریا و مریضیای قارچی می تونه دوباره پای شما رو آلوده به باکتریای قدیمی کفش کنه.

 

۷ ـ همیشه یه جفت جوراب اضافی همراه داشته باشین تا بعد از گرفتن وضو، جوراب هاتون رو تعویض کنین.

 

۸ ـ هنگام وضو هیچوقت جورابای کثیف رو داخل جیب یا کیف خود نذارین ، چراکه این پوشش آلوده می تونه قارچا و باکتریای زیادی رو به این محیطا منتقل کنه. خوبه جورابای آلوده رو داخل یه کیسه نایلون بذارین.

 

۹ ـ داخل کفش هاتون کفیای بوگیر و ضدعرق بذارین و واسه رفع بوی بد پا از پودر گیاهان معطری چون گل محمدی، پوست نارنج، مریم گلی، آویشن، پونه، بهار نارنج و… استفاده کنین.

 

۱۰ ـ اگه پاهاتون بعد از شستشو با صابون یا شامپو هنوز بوی نامطبوع میدن، با نظر دکتر از اسپریای خوشبوکننده یا ضدعرق مخصوص پا استفاده کنین. البته به این موضوع دقت لازم رو به عمل بیارین، بعضی از ترکیبات موجود در ضدعرقا حساسیت زا بوده و بعد از مصرف، نشونه هایی چون سوزش، قرمزی، خارش و… ایجاد می کنن. با مشاهده این علائم بدون این دست اون دست کردن پاهاتون رو با آب و صابون شسته و مصرف این ترکیبات رو قطع کنین.

 

۱۱ ـ در صورت آلودگی پا یا کثیفی جوراب، هیچوقت از اسپریای خوشبوکننده استفاده نکنین، چراکه بوی ترکیبی حاصله بسیار آزاردهنده تر می شه.

 

۱۲ ـ واسه کاهش بوی بد پا از آب و مایعات فت و فراوون استفاده کنین و از مصرف قهوه، نوشابه و شکلات و غذاهای ادویه دار و تند به پرهیزید.

 

۱۳ ـ اگه در نواحی با آب و هوای گرم و مرطوب (شرجی) مثل جنوب یا شمال ایران زندگی می کنین و اگه در دوران بلوغ هستین، باید بیشتر از بقیه به بهداشت و پاکیزگی بدن خود رسیدگی کرده و در روز چند بار لباس خود رو تعویض کنین. در دوران بلوغ به دلیل افزایش هورمونای جنسی، ترشح غدد در تموم بدن زیاد می شه.

بخش سلامت تبیان

منبع : tebyan.net

جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت
این نوشته در سلامتی فرستاده شده.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *