عفونت گوش به دلیل عفونتای باکتریایی یا ویروسی ِ موثر روی گوش میانی (قسمتایی از گوش که در پشت پرده ی گوش قرار دارن) بروز می کنه. این مریضی شایع، با نا آرومی و تجمع مایعات در گوش میانی همراهه و ممکنه بسیار دردناک باشه. عفونت گوش به دو دسته زیاد و طولانی تقسیم می شه. دوره عفونت زیاد گوش، کوتاه اما دردناکه. عفونتای طولانی گوش به دفعات تکراری بروز می کنن یا اصلا رفع نمی شن. این نوع عفونتای طولانی ممکنه صدماتی دائمی به گوش میانی و داخلی وارد کنن. در این مطلب می خوایم به بررسی علل، علائم و روشای درمان عفونت گوش بدیم.

 

علل عفونت گوش

عفونت گوش زمانی بروز می کنه که قسمتی از گوش به نام «شیپور استاش» متورم یا بسته شده باشه و مایعاتی در گوش میانی جمع شده باشه. شیپور استاش به لولهای کوچیکی گفته می شه که از هردو گوش مستقیما به پشت گلو راه دارن. علل انسداد شیپور استاش عبارتند از:

  • آلرژیا؛
  • سرماخوردگی ؛
  • عفونتای سینوسی؛
  • مخاط اضافی؛
  • کشیدن سیگار؛
  • عفونت و تورم آدنوئید یا همون لوزه سوم (بافتی در نزدیکی لوزها که باکتریا و ویروسای مریضی زا رو به دام میندازه)؛
  • تغییرات فشار هوا.

عوامل افزایش دهنده ی خطر دچار شدن به عفونت گوش

درمان عفونت گوش، علل و علائم ایجاد اون  آموزشی

عفونت گوش در کودکان خردسال شایع تره، چون که شیپورهای استاش در این گروه سنی کوتاه تر و باریک ترن. نوزادانی که با شیشه شیر تغذیه می شن، در مقایسه با دیگر همسالان شون که از سینه ی مادر شیر می خورن، بیشتر در خطر دچار شدن به عفونت گوش قرار دارن. کسائی که اخیرا عفونت گوش رو تجربه کردن، احتمال داره بازم بهش دچار شن. بقیه عواملی که خطر دچار شدن به عفونت گوش رو افزایش میدن، عبارتند از:

  • تغییرات ارتفاع؛
  • تغییرات آب وهوایی؛
  • قرار گرفتن در خطر دود سیگار؛
  • استفاده از پستانک.

علائم عفونت گوش

بعضی از شایع ترین علائم عفونت گوش عبارتند از:

  • درد کم یا احساس ناراحتی در داخل گوش؛
  • احساس فشار همیشگی در داخل گوش؛
  • ترشحات چرک مثل از گوش؛
  • ناشنوایی.

این علائم ممکنه پایدار یا قسمتی باشن و در یک یا هردو گوش حس شن. شدت درد معمولا در عفونتایی که هردو گوش رو درگیر می کنن، بیشتره. این احتمال هم هست که علائم عفونت زیاد گوش نسبت به علائم عفونتای طولانی، بیشتر قابل شناسایی باشن. مشاهده ی تب یا علائم عفونت گوش در کودکان زیر ۶ ماه نیازمند معاینات پزشکیه. هرگونه تبِ بالای ۱۰۲ درجه فارنهایت (برابر ۳۸٫۹ درجه سلسیوس) و درد شدید گوش در کودکان، باید مورد بررسی پزشکی قرار بگیره.

راهکارهای تشخیص عفونت گوش

درمان عفونت گوش، علل و علائم ایجاد اون  آموزشی

دکتر معالج با وسیله ای به نام اُتوسکوپ که دارای چراغ و لنز بزرگ نماییه، گوش مریض رو معاینه می کنن و ممکنه موارد زیر رو مشاهده کنه:

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   علاج کم حرفی؛ ۴ روش واسه کنار گذاشتن کم رویی در صحبت کردن 

  • قرمزی، حبابای هوا یا مایعات چرک مثل در گوش میانی؛
  • ترشح مایعات از گوش میانی؛
  • سوراخ در پرده ی گوش؛
  • وَرم یا تخریب پرده ی گوش.

اگه عفونت در مرحله پیشرفته باشه، دکتر معالج ممکنه از مایع داخل گوش نمونه ورداری کنه تا تشخیص بده که مریض به شکلای مختلف خاصی از باکتریای مقاوم در برابر آنتی بیوتیکا آلوده شده یا نه. دکتر معالج ممکنه سی تی اسکن از سر رو تجویز کنه تا ببینه که عفونت از گوش میانی بالاتر رفته یا نه. درنهایت، شاید مریض به ویژه درصورت دچار شدن به عفونت طولانی گوش به انجام تست شنوایی نیاز پیدا کنه.

راهکارهای درمان عفونت گوش

خیلی از موارد دچار شدن به عفونتای کم گوش بدون دخالت پزشکی بهبود پیدا می کنن. بعضی راهکارهای زیر می تونن درصورت بروز عفونت کم مؤثر واقع شن:

  • کمپرس گرم به وسیله حوله؛
  • مصرف مسکّنایی مثل ایبوپروفن یا استامینوفن؛
  • استفاده از قطرهای گوش؛
  • مصرف داروهای ضداحتقان مثل سودواِفِدرین.

دقت داشته باشین که از مصرف خودسرانه ی دارو دوری کنین و اگه پس از مصرف دارو (البته طبق پیشنهاد ی دکتر) بهبود پیدا نکردید، وضعیت تون رو دوباره به آگاهی دکتر معالج برسونین تا درصورت نیاز واسه تون آنتی بیوتیک تجویز کنه. دکتر درصورت تشخیص علائم عفونت گوش در کودکان زیر دو سال هم ممکنه آنتی بیوتیک تجویز کنه. اگه آنتی بیوتیک دریافت کردین، حتما باید دوره درمان رو بدون قطع خودسرانه ی دارو ادامه بدین.

اما در مواردی که عفونت گوش با راهکارهای درمانی عادی برطرف نشه یا فرد در طول یه مدت کوتاه به دفعات زیاد به عفونت گوش گرفتار شه، شاید انجام جراحی لازم شه. بیشتر وقتا، مایع جمع شده رو به وسیله لولهایی که در گوش کار گذاشته می شن، تخلیه می کنن. در مواردی هم که مشکل از آدنوئیدهای بزرگ شده باشه، جراحی برداشتن آدنوئید انجام میشه.

نتیجه های عفونت گوش در درازمدت

عفونتای گوش به کم ممکنه مشکلات جدی به دنبال داشته باشن:

  • ناشنوایی؛
  • تأخیر گفتار در کودکان؛
  • ماستوئیدیت (عفونت استخوان ماستوئید در جمجمه)؛
  • مننژیت (عفونت باکتریایی غشاهای پوشاننده ی مغز و نخاع)؛
  • پارگی پرده ی گوش.

راهکارهای جلوگیری از عفونت گوش

احتمال دچار شدن به عفونت گوش رو میشه به کمک راهکارهای زیر تا حدودی کم کرد:

  • شست وشوی منظم دستا؛
  • پرهیز از حضور در محیطای خیلی شلوغ؛
  • استفاده نکردن از پستانک در نوزادان و خردسالان؛
  • تغذیه ی کودک با شیر مادر؛
  • پرهیز از قرار گرفتن در خطر دود دست ِدوم (دودی که از سوختن تنباکو حاصل می شه، مثل دود سیگار)؛
  • انجام به موقع واکسیناسیون.

منبع : healthline

دسته‌ها: آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید